Midrasz Miszle(j)

(hebr., Midrasz do Księgi Przysłów), niekiedy błędnie nazywany Szocher Tow (por. Midrasz Tehil(l)im) – midrasz egzegetyczny, wykazujący – mimo przeróbek dokonanych przez autora kompilacji – wiele związków z wczesnymi midraszami. Przeważają w nim komentarze wyjaśniające tekst Księgi Przysłów, związane z dosłownym znaczeniem tekstu biblijnego. Utwór ten nie zachował się do czasów współczesnych w całości. Autor wykorzystał amoraickie midrasze oraz mistyczną literaturę he(j)chalot (por. amoraici). Cytował wyłącznie Talmud Babiloński, nie odwołując się do Talmud Jerozolimski, z czego S. Buber wysnuł przypuszczenie, że dzieło powstało w Babilonii w VIII w. Jedną z najważniejszych edycji M.M. opublikował S. Buber w 1893, wykorzystując trzy manuskrypty oraz drukowane wydanie konstantynopolitańskie z 1517. (Por. też literatura midraszowa)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem