Micheasz

(hebrajskie, Micha, skrócona wersja imienia Michejahu = kto jest [taki] jak JHWH, nasz Bóg; jidysz, Micho) – według Biblii, prorok z Moreszet (w południowo-zachodniej części Judy), wywodzący się z ludu, uważany za jednego z największych proroków, któremu przypisywane jest autorstwo biblijnej Księgi Micheasza; żył w Judzie w VIII w. p.n.e. (za panowania królów Jotama, Achaza i Ezechiasza); współczesny prorokom Ozeaszowi i Izajaszowi. Podobnie jak jego poprzednik, Amos, surowo potępiał życie zamożnych warstw społeczeństwa, ich powierzchowną religijność, brak umiaru, skłonność do wyzysku prostego ludu oraz stosowanie wobec niego przemocy. Zapowiadał zniszczenie grzesznej Jerozolimy, upadek Izraela i Judy, a także uprowadzenie w niewolę mieszkańców Syjonu. Obiecywał też jednak nawrócenie pogan, powrót Izraelitów z wygnania, nastanie królestwa pokoju i panowania Izraela oraz skruchę i odrodzenie narodu. Nawoływał współwyznawców do przestrzegania zasad, wynikających z Przymierza, jakie zawarł Izrael z Bogiem. Słowa M. miały wywrzeć głęboki wpływ na króla Ezechiasza, skłonić go do skruchy i podjęcia dzieła reform (Jr 26,16-19; Mi 3,12).

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand