Michael

(hebr., któż jest [taki] jak Bóg) – imię kilku postaci biblijnych, lecz przede wszystkim anioła, pojawiającego się w Księdze Daniela (por. aniołowie). Szymon ben Lakisz twierdził, że imiona aniołów – M.Gabriela – zostały przyniesione przez wygnańców z Babilonii (por. niewola babilońska). M. jest: jednym z archaniołów (pierwszy wśród nich, stojący po prawej stronie Tronu Bożego, zanoszący modlitwy do Stwórcy i przynoszący ludziom Jego objawienie); „księciem” aniołów; strażnikiem i opiekunem ludu Izraela; wodzem niebieskich wojsk i pogromcą Szatana; depozytariuszem kluczy niebieskich; czasem opisywany jako boski wiceregent. Postać M. odgrywała ważną rolę w eschatologii (między innymi jako ten, który wzywa zmarłych do zmartwychwstania). M., wraz z Gabrielem, w hag(g)adzie i w literaturze midraszowej jest bohaterem większości biblijnych opowieści, w których pojawiają się postacie bezimiennych aniołów lub Bożych posłańców. Szczególne znaczenie nadawali mu kabaliści. Zajmował on centralne miejsce w literaturze he(j)chalot i w maase merkawa, jako strażnik południowej strony Bożego Tronu. Według interpretacji Gershoma Scholema, był on identyczny z Metatronem. W literaturze kabalistycznej (w tym w księdze Zohar) M. symbolizował i reprezentował sefirę Chesed. (Zob. też: Izaaka Testament; Samael)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem