Merunowicz Teofil

(1846-1919 Lwów) – polityk i publicysta galicyjski, poseł na Sejm Krajowy (od 1881) i do wiedeńskiej Rady Państwa (1896-1906). Sprawami galicyjskimi zajmował się intensywnie od 1867, kiedy to rozpoczął współpracę z lwowską „Gazetą Narodową”. W 1875 był także współredaktorem „Ojczyzny”. Ok. 1879 najwyraźniej zmienił stanowisko w kwestii żydowskiej i zaczął publikować rozprawy zdecydowanie wrogie Żydom; najważniejsza z nich to Żydzi. Studium społeczne (Lwów 1879). Od tego roku kilkakrotnie występował także publicznie z wnioskami o ostateczne uregulowanie prawne sytuacji wyznaniowej Żydów galicyjskich (w 1879 – petycja do wiedeńskiej Rady Państwa; w 1881-1884 – wnioski zgłaszane podczas posiedzeń Sejmu Krajowego Galicyjskiego). W tym samym czasie w „Gazecie Narodowej” zamieścił kilka tekstów krytycznych wobec Żydów postępowych i ich stowarzyszenia Szomer Israel, zarzucając im tendencje centralistyczne, czyli sympatie i poparcie dla rządzących w Wiedniu niemieckich liberałów, jak i wobec Żydów ortodoksyjnych, skupionych wokół krakowskiego rabina, Sz. Schreibera (lojalnego członka Koła Polskiego w wiedeńskim parlamencie), i jego stronnictwa Machzike(j) ha-Dat. Oba stronnictwa żydowskie prowadziły ostrą walkę publicystyczną o kształt przygotowywanej przez organa państwowe ustawy, mającej ostatecznie uregulować żydowskie stosunki wyznaniowe (została ona wydana w 1890). Po raz ostatni M. wypowiedział się w kwestiach dotyczących Żydów w 1893, publikując broszurę Żydowscy radykaliści (Lwów).

Autor hasła: Andrzej Żbikowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand