Menkes (Menkesowa) Aniela

z domu Łęczycka (1897 Łódź – 1941 Lwów) – malarka, graficzka; od 1921 żona adwokata, Zygmunta M. (1895-1941). Pochodziła z rodziny kupieckiej. W 1918-1921 studiowała w warszawskiej Szkole Sztuk Pieknych pod kierunkiem Stanisława Lentza, Miłosza Kotarbińskiego i Wojciecha Kossaka. Mieszkała w Łodzi. Związana była z kręgiem Władysława Strzemińskiego. Należała do łódzkiego Zrzeszenia Artystów Plastyków, Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków; była współzałożycielką i członkiem komitetu redakcyjnego jego organu, kwartalnika „Forma” (1933-1938). Debiutowała w Łodzi w 1932 na wystawie Związku Artystów Plastyków. Wystawiała w Łodzi i w Warszawie (IPS), Lwowie (1934, 1936), Krakowie (1938), Kijowie i Moskwie. Interesował ją portret, pejzaż, zwłaszcza przemysłowy (Elektrownia) i miejski (Lunapark, Uliczka we Lwowie), martwa natura, kompozycje figuralne (Kompozycja). Początkowo malowała pod wpływem koloryzmu i kubizmu. Późniejsze prace M. wykazują dążenie do abstrakcji. Po wybuchu II wojny światowej artystka wyjechała wraz z rodziną do Lwowa; tworzyła wówczas prawie wyłącznie prace graficzne (Uliczka we Lwowie). Wystawiała we Lwowie, Kijowie, Moskwie. Zginęła wraz z rodziną po wkroczeniu niemców do Lwowa w 1941, prawdopodobnie w publicznej egzekucji. Prawie cały jej dorobek uległ zniszczeniu podczas wojny.

Autor hasła: Magdalena Tarnowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem