Melcer Isser Załmen

(1870 Mir – 1953 Izrael [Jerozolima?]) – rabin, talmudysta, rosz jesziwa. Studiował w jesziwie w Wołożynie pod kierunkiem Ch. Sołowiejczyka i N.C.J. ben J. Berlina, a następnie w Raduniu na Wileńszczyźnie u Izraela Meira ha-Kohena. W młodości zyskał miano il(l)uja oraz związał się z ruchem musar. W 1892 poślubił córkę rabina, Fajwela Franka, która – dzięki rozległej wiedzy – miała w przyszłości pomagać mu w przygotowywaniu do druku publikacji. W 1894 został powołany przez N.C. Finkela do współkierowania jesziwą w Słobodce, a w 1897 – do kierowania jesziwą dla zaawansowanych studentów w Słucku, gdzie od 1903 był także rabinem. W 1908 zaczął wydawać i redagować hebrajskie pismo „Jagdil Tora”, poświęcone zagadnieniom życia religijnego, nowelom talmudycznym oraz publicystyce ortodoksyjnej i musarystycznej. Po rewolucji 1917 jesziwa została przeniesiona do Klecka, zaś sam M. był więziony przez bolszewików. W 1923 opuścił Rosję i wziął udział w konferencji Agudat Israel w Wiedniu, podczas której został wybrany do Rady Rabinów (Moecet G(e)dole(j) ha-Tora). Jako żarliwy syjonista, oddziaływał na zmianę stanowiska Agudy wobec tej orientacji. W 1925 został rosz jesziwą uczelni Ec Chajim w Jerozolimie. Jego najważniejszym dziełem było Ewen ha-Ecel (1935), fundamentalne studium, poświęcone dziełu Miszne Tora Majmonidesa.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand