Meir ben Gedalia z Lublina

Meir ben Gedalia Lublin zwany MAHARAM-em (MahaRaM, akronim od More(j)nu ha-Raw Rabi Meir = Nasz Nauczyciel, Nasz Mistrz Rabi Meir), a po śmierci – MAHARAM-em-Lublinem (1558 Lublin – 1616 tamże) – rabin, talmudysta; zięć rabina krakowskiego Izaaka Szpiry. Był uczniem Sz. Szachny i S. Lurii. W wieku 23 lat objął po zmarłym teściu stanowisko rabina w Krakowie i wkrótce został rektorem cieszącej się wielkim uznaniem akademii talmudycznej (jesziwy) w Lublinie; w 1587-1595 był sędzią (daj(j)an) i rektorem jesziwy w podkrakowskim Kazimierzu, następnie – od 1599 – rabinem we Lwowie, a od 1613 – w Lublinie. Cechowała go erudycja i krytycyzm. Objaśniał Talmud na swój sposób, nie licząc się ze zdaniem współczesnych mu uczonych. Napisał zbiory nowel talmudycznych Meir e(j)ne(j) chachamim, responsów Manhir e(j)ne(j) chachamim oraz kazań.

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem