Megil(l)at Taanit

(hebrajski, Zwój Postu) – tekst spisany w języku aramejskim, zawierający listę dni świątecznych, podczas których zakazany był post, a także spis trzydziestu pięciu radosnych wydarzeń w historii Żydów, uporządkowanych według kalendarza żydowskiego, od nisan po adar, z zachowaniem podziału na dwanaście rozdziałów. W Talmudzie dzieło to zostało przypisane Chananiaszowi ben Ezechii (1. połowa I w. n.e.). Datacja M.T. jest wiązana z początkowym stadium wojny Żydów z Rzymianami (66-70 n.e.) bądź z okresie powstania Bar Kochby (132-135 n.e.). M.T. miał zapewne podbudowywać morale żydowskich żołnierzy przypomnieniem zwycięstw z okresu Machabeuszy, na czas którego przypadają trzydzieści trzy rocznice wspominanych wydarzeń. Wymienione w M.T. dni później utraciły swe znaczenie, stając się zwykłymi dniami. Tekst M.T. został połączony – także w większości wydań – z komentarzem w jzyku hebrajskim, który prawdopodobnie powstał nie wcześniej, niż w VII w. Jego autor prezentuje interpretację większości odnotowanych w Zwoju dat, jako oznaczających zwycięstwa faryzeuszy w dysputach halachicznych z saduceuszami. Zwój zachował wagę jako źródło historyczne dla okresu Drugiej Świątyni.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem