Mechilta

(aram., Miara, Prawo, Reguła; jego odpowiednikiem w języku hebr. jest słowo mid(d)a, także w sensie reguł interpretowania prawa biblijnego) – najstarsze midrasze halachiczne z okresu tan(n)aitów, związane głównie z prawami zawartymi w Księdze Wyjścia (12–23), pochodzące ze szkoły Iszmaela ben Eliszy. W istocie, ich większość ma hagadyczny charakter, gdyż wspomniana księga biblijna jest przede wszystkim opowieścią narracyjną. Autor trzytomowego wydania krytycznego M., Jakub Becalel Lauterbach (1873 Monasterzyska — 1942), wykształcony w Niemczech i pracujący od 1903 w Stanach Zjednoczonych, ocenił, że jedynie dwie piąte części jej treści wiążą się z halachą, albowiem dominują w niej hagadyczne pouczenia etyczne, często wspierane pięknymi parabolami. M. pojawia się w tytułach innych dwóch midraszy, wchodzących w skład midraszy halachicznych: Mechilta de-Rabi IszmaelMechilta de-Rabi Simeon ben Jochaj (por. Szymon ben Jochaj). Druga z wymienionych znana była w całości do XVII wieku i choć zaginęła, zachowała się w licznych cytatach, zawartych w średniowiecznych tekstach, zwłaszcza w dziele Midrasz ha-Gadol. Pierwsza wersja rekonstrukcji Mechilta de-Rabi Simeon ben Jochaj została oparta właśnie na tym materiale. Później uzupełniono ją fragmentami odnalezionymi w genizie kairskiej synagogi. Jej forma wskazuje, że mamy do czynienia z redakcją całości, pochodzącą z V wieku.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem