Matatiasz

(hebrajski, Matitjahu = dar JHWH; jidysz Matisjohu); Matthaj, noszący miano Matitjahu Kohen ha-Gadol (hebrajski, Matatiasz Wielki Kapłan) (?-167/166 p.n.e.) – inicjator powstania Machabeuszy, pochodzący z rodu Hasmoneuszy. Był kapłanem rezydującym w małej miejscowości Modiin. W okresie prześladowań ze strony hellenistycznego syryjskiego władcy, Antiocha IV Epifanesa, zaprotestował przeciwko nakłanianiu Żydów do idolatrii. Kiedy do Modiin przybył urzędnik syryjski, nakłaniający wyznawców judaizmu do złożenia ofiary obcym bogom, M. zabił jego oraz Żyda, który zgodził się uczynić zadość owemu żądaniu. Następnie uszedł wraz ze swymi pięcioma synami na pustynię. Wydarzenia te stały się początkiem zrywu ludności żydowskiej, skierowanego przeciwko władcom syryjskim, zwanego powstaniem Machabeuszy. M. zainicjował akcję propagowania oporu i sprzeciwu wobec władz oraz wobec żydowskich zhellenizowanych renegatów. Wkrótce jednak zmarł, desygnując na łożu śmierci synów – Judę Machabeusza na wodza walki zbrojnej, a Szymona Hasmonejczyka do kierowania sprawami administracyjnymi i politycznymi. M. został pochowany w rodzinnym grobie w Modiin. (Zob. też: Chanuka; Jonatan Hasmonejczyk)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand