Markuze Mojżesz

(Mojsze; 2. połowa XVIII wieku) – lekarz, protagonista haskali; pochodził ze Słonimia. Wedle autobiograficznej i niepotwierdzonej informacji, studiował medycynę w Królewcu (1766-1768). Podróżował do Anglii i Holandii. W 1774 przybył do Polski i pracował jako lekarz królewski (1782-1790), a potem w kilku gminach żydowskich, m.in. na Wołyniu. Jego dzieło, Sejfer refues (jidysz, Księga recept, Poryck 1790), miało – według zamierzeń autora – przekazywać podstawową wiedzę, dotyczącą higieny. Zawierało nie tylko rozległy zakres bardzo nowocześnie ujętej problematyki profilaktyki, ale także haskalistyczny program unowocześnienia życia żydowskiego we wszystkich niemal sferach (ekonomicznej, w tym agraryzacji Żydów; obyczajowej; rodzinnej; edukacyjnej itd.). To niezwykle interesujące źródło opublikował w formie obszernych wypisów N. Pryłucki w Zamłbicher far jidiszn folklor... (jidysz, Księga zbiorowa żydowskiego folkloru..., t. 2, 1917).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem