Markus (Marcus) Aron

(1843 Hamburg – 1916 Kraków?) – chasydzki uczony, pisarz i publicysta, działacz syjonistyczny. Wychowany w Hamburgu, studiował w jesziwie na Morawach. Zdobył też rozległą wiedzę filozoficzną. Był jednym z nielicznych Żydów niemieckich, którzy zostali chasydami. W 1861 zamieszkał na podkrakowskim Podgórzu, wśród chasydzkich zwolenników cadyka z Radomska, Szlomo ha-Kohena Rabinowicza, na którego dworze gościł z kilku dłuższymi wizytami w 1862-1866. Publikował w języku hebrajskim i niemieckim na temat chasydyzmu i kabały (między innymi: Hartmanns inductive Philosophie des Unbewussten im Chassidismus, cz. 1-2, Kraków 1889-1890, pod pseudonimem Verus; Der Chassidismus, eine kulturgeschichtliche Studie, Kraków 1901, stanowiące jedno ze źródeł chasydzkich do historii tzw. upadku Widzącego z Lublina; Die moderne Entwicklungstheorie in der jüdische Wisssenschaft, 1907). Już po śmierci M. została wydana jego Juedische Chronologie (t. 1, 1935). Prace tego uczonego charakteryzowały się rozległą erudycją, choć nie mieściły się w standardach nowoczesnej krytyki naukowej. M. bronił tradycyjnego judaizmu przed nowożytną krytyką biblijną oraz scientystycznym materializmem. W 1898-1899 wydawał na Podgórzu tygodnik „Krakauer Jüdische Zeitung”, na łamach którego próbował pogodzić koncepcje syjonizmu politycznego T. Herzla z praktycznymi inicjatywami kolonizacji Palestyny, propagowanymi m.in. przez A.A. Salza z Tarnowa.

Autor hasła: Andrzej Żbikowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand