Margulies Samuel Hirsz

(1858 Brzeżany, wschodnia Galicja – 1922 Florencja) – rabin, orientalista. W 1881-1885 kształcił się w Jüdisch-Theologisches Seminar we Wrocławiu. W 1884 został rabinem w Weilburgu, a w 1890 – we Florencji. W 1899 objął stanowisko rektora tamtejszego Collegio Rabbinico Italiano, a w 1904 – wydawcy „Revista Israelitica”. Był autorem wielu prac naukowych, lecz przede wszystkim czołową postacią życia żydowskiego we Włoszech, której przypisuje się kluczową rolę w jego odrodzeniu w tym kraju, zwłaszcza w aspekcie religijnym, jako wychowawca całego pokolenia postępowych rabinów. M. prowadził też rozległą działalność społeczną. Pozyskał przychylność króla Włoch dla syjonizmu. Był również twórcą komitetu, zajmującego się pomocą Falaszom (tj. Żydom etiopskim).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem