Mapu Abraham

(1808 Wiliampol, przedmieście Kowna – 1867 Królewiec) – pisarz, określany jako twórca żydowskiej powieści. Otrzymał wykształcenie talmudyczne i początkowo zajmował się kabałą. Opanowawszy jako samouk kilka języków, pełniąc funkcję nauczyciela w Wilnie, a potem w Kownie, oraz dzięki pomocy brata, poświęcił się pracy literackiej. Jego powieść Ahawat Cij(j)on (hebr., Miłość Syjonu, 1852) była pierwszym bestsellerem nowożytnej literatury hebrajskiej, kładącym podwaliny pod rozwój jej prozy. Będąc związanym z haskalą, pisarz nie popadł – jak większość jego poprzedników – w niewolę mentorstwa i doraźnej satyry. Po raz pierwszy nakreślił natomiast niemal poetyckie obrazy przyrody, miłości, a także biblijnej starożytności (również w dalszych utworach i innych okresach, np. Choze chezjonot (hebr., Widzący objawienia, 1860; dotycząca czasów Sabataja Cwi) i przez nie pragnął wpływać na czytelników. Choć także był autorem Ajit cawua (hebr., Hipokryta [Świętoszek], 1859-1860) – realistycznej satyry na współczesne stosunki w gminach litewskich. (Zob. też Brajnin Ruben)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Abraham Mapu - Mapu Abraham - Polski Słownik Judaistyczny
Abraham Mapu (kliknij, aby powiększyć)

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem