Mann Jakub

(1888 Przemyśl – 1940) – historyk. Otrzymał tradycyjne wykształcenie religijne. W 1908 wyjechał do Londynu, gdzie studiował w Jews College. Swe erudycyjne prace budował na perfekcyjnym wykorzystaniu źródeł, zwłaszcza pochodzących z genizy. Początek dała im seria artykułów z 1916-1921 o responsach babilijnych gaonów, jako źródle do dziejów Żydów. Sławę przyniosło mu dzieło The Jews in Egypt and in Palestine under the Fatimid Caliphs (t. 1-2, 1920-1922). Od 1921 M. był docentem Hebrew College w Baltimore, a od 1920 – profesorem w Hebrew Union College w Cincinnati; wykładał historię i literaturę. W 1927/1928 wykładał też na UH. Źródłoznawczy charakter ma drugie monumentalne dzieło tego autora – Texts and Studies in Jewish History and Literature (t. 1-2, 1931-1935). Pod koniec życia, M. pracował nad midraszami, m.in. dążąc do ustalenia zależności między nimi, rozdziałami Tory i poszczególnymi haftarami. Zdążył wydać tom pierwszy The Bible as read and preached in Old Synagogue... (1940). Na podstawie pozostawionych przezeń materiałów prace nad tym dziełem były kontynuowane przez kolejnych badaczy, czego ukoronowaniem było wydanie tomu drugiego (1966).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem