Mahler Rafał

(1899 Nowy Sącz – 1977 Tel Awiw) – historyk. Studiował historię i filozofię na uniwersytecie w Wiedniu (doktorat w 1922) oraz dwa lata w tamtejszym seminarium rabinackim. Był nauczycielem w Warszawie. Związał się z ruchem PS oraz z JIWO (od 1935 – członek jego sekcji historycznej oraz współwydawca pisma „Junger Historiker”). W 1937 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie nadal blisko współpracował z JIWO. W 1950 osiedlił się w Izraelu. W 1959 został docentem uniwersytetu w Tel Awiwie, a w 1961 – profesorem. Był członkiem komitetu doradczego Instytutu Jad wa-Szem. Był konsekwentnym zwolennikiem materializmu historycznego. Zajmował się także samorządem żydowskim w Polsce w XVIII wieku oraz ruchami społecznymi i kulturowymi, zwłaszcza chasydyzmem i haskalą. Jego opus magnum stanowi Historia narodu żydowskiego – ostatnie stulecia (wydane w języku hebrajskim), obejmująca okres od oświeconego absolutyzmu i rewolucji francuskiej (cz. I – 1789-1815, t. 1-4, 1956-1962; cz. II – 1815-1848 t. 1, 1970).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem