Ma towu... (hebrajski, Jakże piękne...)

początkowe słowa modlitwy, zaczerpnięte z biblijnej Księgi Liczb (24,5; „Jakże piękne są twoje namioty, Jakubie, siedziby twoje, Izraelu”), którą odmawiają Żydzi aszkenazyjscy wchodząc do synagogi. Zgodnie z tradycją, po raz pierwszy miał je powiedzieć wieszcz pogański, Bileam, sprowadzony przez króla Moabu (Moabici), Balaka, aby przeklął Izraelitów. Jednakże Bileam, na widok namiotów rozstawionych na pustyni, został natchniony przez Boga i pobłogosławił Izraelitom. Rabini uznali, że słowo „namioty” odnosi się do synagog, a „siedziby” – do szkół religijnych. Według rabiego Jochanana ben Napachy, Bileam zdał sobie wówczas sprawę, że dopóki będą istnieć synagogi, i jak długo słychać będzie dziecięce głosy w talmud-torach, nie można będzie zniszczyć narodu żydowskiego.

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand