Luzzatto Mosze Chaim, zwany RAMCHAL-em

(RaMChal; akronim od Rabi Mosze Chaim Luzzatto) (1707 Padwa – 1746 (1747?) Akka)kabalista, moralista i poeta, ojciec nowożytnego języka hebrajskiego. Pochodził z zamożnej rodziny, która zapewniła mu również wykształcenie ogólne. W młodości zaprzyjaźnił się z Jekutielem Gordonem z Wilna, przybyłym do Padwy dla prowadzenia studiów medycznych na tamtejszym uniwersytecie. Przyjaźń ta zadecydowała o dalszym kierunku zainteresowań i wyborze drogi życiowej Luzzatto. Prześladowany przez rabinów za głoszenie poglądów mistycznych i propagowanie swych wizji o rychłym wybawieniu narodu żydowskiego, w 1733 musiał opuścić Włochy; osiedlił się w Amsterdamie, a następnie w Palestynie. Pisał dramaty (Migdal Oz, Tum(m)at jeszarim, La-jeszarim t(e)hil(l)a) oraz poezje okazjonalne o charakterze alegorycznym. Ponadto pozostawił po sobie zbiór 150 psalmów, nawiązujących do Psalmów Dawida; dzieło etyczno-religijne Mesil(l)at jeszarim (hebrajski, Ścieżka uczciwości) oraz pisma, wprowadzające do kabały (między innymi Klach Pitche(j) Chochma).

Autorzy hasła: Paweł Fijałkowski, Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem