Lipchitz (Lipszyc) Jacques (Chaim Jakub)

(1891 Druskienniki – 1973 Capri) – rzeźbiarz, rysownik, malarz. W 1905-1909 uczył się w Szkole Rysunkowej w Wilnie, krótko studiował w Paryżu. W 1908-1940 mieszkał w Paryżu, na Montparnassie. Przyjaźnił się z A. Modiglianim, P. Picassem, Ch. Soutinem; związany był także z kolonią artystów polskich, między innymi z Z. Menkesem. W 1941 osiedlił się w Nowym Jorku, gdzie był jedną z czołowych postaci środowiska artystycznego. Uprawiał głównie rzeźbę w brązie, robił także rysunki, studia olejne i akwarele. Początkowo, pod wpływem Picassa, przenosił ideę kubizmu do rzeźby, tworzył abstrakcyjne, zgeometryzowane kompozycje (Człowiek z gitarą). W późniejszych latach dzieła L. stają się coraz bardziej organiczne i syntetyczne; przeważają w nich krzywizny, płynne formy o pełnym modelunku. Artysta najczęściej realizował tematy czerpane z tradycji biblijnej i żydowskiej (Dawid i Goliat), mitologii, tworzył także dzieła symboliczne (Cud). Brał udział w wystawach w Paryżu (Salony Jesienne, galerie), Nowym Jorku i w Izraelu. Miał wiele wystaw indywidualnych.

Autor hasła: Magdalena Tarnowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem