Lindenfeldówna Pola

(Pelagia; Polin) (1894 Łódź – 194? tamże) – rzeźbiarka, graficzka; siostra malarki, Eugenii L. (ur. 1892). Pochodziła z zamożnej rodziny mieszczańskiej. Od 1919 studiowała w Berlinie, w 1922 mieszkała w Wiesbaden, później w Paryżu; lata 30. XX wieku spędziła w Palestynie. Artystka należała do awangardowej grupy literacko-artystycznej – „Jung Idysz”, utrzymywała także kontakty z poznańską grupą artystyczną „Bunt”. Wystawiała swoje prace w Łodzi, Warszawie, Düsseldorfie, Paryżu. Zajmowała się głównie rzeźbą i grafiką (drzeworytem i linorytem). Rzeźbiła akty, głowy, maski; interesował ją temat kobiety (Tancerka, Kobieta, Matka). Jej dojrzałą twórczość cechuje tendencja do klasycznego uproszczenia formy oraz idealizacji; wykonywała rzeźby w gipsie, marmurze, granicie. Grafiki – najczęściej pejzaże, w których stosowała kontrasty bieli i czerni i lekką deformację – zamieszczała między innymi w pismach: „Jung Idysz”, „Zdrój”, „Tańczący Ogień”. Zajmowała się także wykonywaniem batików. W 1939 przyjechała do Polski; po lecie, spędzonym wraz z siostrą w Muszynie, powróciła do rodzinnej Łodzi. Zginęła w tamtejszym getcie.

Autor hasła: Magdalena Tarnowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem