Liga Pomocy Pracującym w Palestynie

(hebrajski, Ha-Liga le-Erec Israel ha-Owedet; jidysz, Lige farn Arbetendn Erec Jisroel in Pojłn), zwana też Ligą Pracującej Palestyny (Izraela) – instytucja powołana do koordynowania współpracy w organizacjach popierających syjonistyczny ruch robotniczy w Palestynie. Początek dały jej Komitety Pracującej Palestyny, które od 1923 zaczął tworzyć Histadrut – centrala związków zawodowych w Palestynie. Pierwsza konwencja organizacji działających w całej diasporze, popierających pracujących w Palestynie, odbyła się po XIII Światowym Kongresie Syjonistycznym w 1923. Komitety te zostały przekształcone w L.P.P. w P. podczas drugiej konwencji, po XIV Kongresie Syjonistycznym w Wiedniu, w 1925. Wówczas została ona przekształcona z forum, stanowiącego platformę kontaktów przedstawicieli partii promujących ruch robotniczy w Palestynie, w niezależną organizację, której członkowie m.in. wnosili składki na Palestyński Robotniczy Fundusz. Mimo to, współpraca w niej odgrywała nadal ważną rolę w integrowaniu partii i organizacji społecznych, związanych z lewicą syjonistyczną, stając się między innymi zaczynem decyzji, podjętej w 1932 podczas X Światowej Konferencji PS-P, o połączeniu jej KC z partią Hitachdut. Jednak unii tej nie uznały Rada Centralna PS-P i KC Hitachdut, mające siedzibę w Kongresówce. Skład L.P.P. w P. w Polsce w 1929 był następujący: 47,2% stanowili członkowie partii PS-P, 17% Hitachdut, 20% Ha-Szomer ha-Cair, 12% He-Chaluc, 2% Dat wa-Awoda (hebrajski, Religia i Praca), 1,8% inne ugrupowania syjonistyczne. Powstała z połączenia organizacji He-Chaluc, Hitachdut, Ceirej Syjon, PS i Dror. Jej centrala mieściła się w Warszawie. L.P.P. w P. miała przede wszystkim udzielać wsparcia i pomocy materialnej organizacjom robotniczym w Palestynie; między innymi zbierano fundusze na rzecz kupna akcji Banku ha-Poalim. Po zakończeniu II wojny światowej L.P.P. w P. wznowiła działalność w Polsce; w jej skład weszły przede wszystkim organizacje Ha-Szomer ha-Cair i Dror. Stanowiła lewicowy blok ugrupowań syjonistycznych, w odróżnieniu od ogólnosyjonistycznego Ichudu. (Por. Szuł-Kułt)

Autorzy hasła: Natalia Aleksiun, Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem