Lichtenstein (Lichtensztajn) Izrael Mordechaj

(1883 Kowal – 1933 Nowy Jork) – pedagog, działacz Bundu. Był synem mełameda. Porzuciwszy terminowanie u piekarza, przybył do Warszawy. Pracując, zdołał uzyskać uprawnienia pedagogiczne, dzięki którym został nauczycielem w szkole Gminy żydowskiej. Związał się z SDKPiL, a następnie z Bundem. Uczestniczył w rewolucji 1905, za co został zesłany w 1907. Zbiegł z zesłania do Wilna, gdzie ponownie aresztowano go za udział w nielegalnej konferencji nauczycieli żydowskich. Po zwolnieniu nauczał w Mohylewie i w Warszawie, by ostatecznie osiąść w Łodzi (1910). Był organizatorem i dyrektorem szkoły Łódzkiego Towarzystwa Niesienia Pomocy Głuchoniemym „Ezrat Ilmim”. Współpracował z prasą bundowską; był redaktorem pism „Der Łodzer Arbeter” (jidysz, Łódzki Robotnik, 1915), „Fołks-Cajtung” a od 1926 – nieformalnie – redaktor „Łodzer Weker” (jidysz, Łódzka Pobudka). W 1917 został radnym miasta Łodzi. Za wystąpienie w obronie Chełmszczyzny został aresztowany przez niemieckich okupantów i zmuszony do opuszczenia miasta. W 1918 powrócił do Łodzi. Od 1919, przez wiele lat, był radnym miejskim. Bez powodzenia ubiegał się o mandat Sejmu Ustawodawczego (1919). Był też członkiem Rady Żydowskiej Gminy Wyznaniowej. Wykładał w szkołach żydowskich. Aktywnie działał w CISZO, będąc członkiem jego władz naczelnych. Kilkakrotnie podróżował na Zachód jako delegat tej organizacji oraz KC Bundu. Podczas pobytu w Stanach Zjednoczonych z misją władz Bundu, zachorował i zmarł. Został pochowany w Łodzi.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem