Librach Ludwik

używał licznych pseudonimów i kryptonimów, między innymi: Jankiel, L., Marian, Wacław, Wodzisławski M. (1879 Warszawa – 1942 tamże) – działacz ruchu robotniczego i spółdzielczego, publicysta. Ukończył gimnazjum i Szkołę Mechaniczno-Techniczną H. Wawelberga i S. Rotwanda. Studiował w Belgii, gdzie wstąpił do Organizacji Zagranicznej PPS. W 1905 w kraju prowadził prace agitacyjne wśród robotników; należał do PPS-Lewicy. Z ramienia Komitetu Żydowskiego kierował drukarnią, nielegalnie wydającą w Warszawie żydowskie pismo „Der Arbeter” (jidysz, Robotnik, 1906-1907). Współredagował tygodnik „Wiedza” (później współpracował z „Nowym Życiem”, „Światłem” i „Kuźnią”). Aresztowany w 1907 musiał wyjechać za granicę. W Belgii kontynuował studia i pracę partyjną. Współpracował z kilkoma czasopismami, legalnie wydawanymi w kraju. W 1914 powrócił do Warszawy. Podczas I wojny światowej, z ramienia partii, pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji (w Robotniczej Radzie Gospodarczej, Komisji Sądowej Rady), współpracował z „Głosem Robotniczym”, działał w Robotniczym Stowarzyszeniu Spożywców „Samopomoc”. Po wojnie był urzędnikiem w Ministerstwie Aprowizacji, pracownikiem Zarządu Głównego Związku Zawodowego Kolejarzy. Związany z lewicową inteligencją, w 1920 był aresztowany i więziony. Później został inspektorem w Kasie Chorych, działał w ruchu spółdzielczym. Od 1928 był naczelnikiem w Państwowym Monopolu Tytoniowym; stracił pracę ze względów politycznych; następnie pracował w Towarzystwie Osiedli Robotniczych. Podczas wojny zginął w wypadku ulicznym.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem