Lewko

(Lewek) (? – ok. 1395 Kraków) – kupiec, dzierżawca, właściciel wielu domów w Krakowie (przy ul. Żydowskiej, Wiślnej, Mikołajskiej), nadworny bankier królów polskich; syn krakowskiego Żyda, Jordana, właściciela kilku domów w Krakowie. Prowadził handel nieruchomościami, udzielał pożyczek mieszczanom (pod zastaw nieruchomości i na procent), panom feudalnym i książętom mazowieckim. W atachl 60. XIV wieku zajmował się poborem opłat miejskich dla wielkorządcy krakowskiego, Bodzanty. Był bankierem nadwornym króla Kazimierza I Wielkiego (por. Kazimierza I Wielkiego polityka wobec Żydów), a później Ludwika Węgierskiego, Jadwigi i Władysława Jagiełły. Prowadził interesy z bogatymi mieszczanami krakowskimi (między innymi z Wierzynkami, wójtami krakowskimi – Ratwiczem i Gerhardem), a także z innymi bogatymi Żydami krakowskimi. W 1374 zawiązał spółkę handlową z żydowskimi kupcami w Krakowie, a po 1380 – z żydowskim kupcem i uczonym z Wrocławia, Dawidem Folkenem (Falkenem), a potem z jego synem, Izraelem. W 1368 Kazimierz I Wielki powołał go w skład rady, zajmującej się organizacją żup solnych, a następnie oddał mu w dzierżawę żupy w Bochni i w Wieliczce oraz zarząd mennicy królewskiej w Krakowie. Pozycja L. oraz sposób egzekucji należności wzbudzały protesty mieszczan krakowskich (1369); skargi na niego słano do królów polskich, a nawet do Papieża Bonifacego IX. Bogactwo L. i jego pozycję otaczała legenda; przypisywano je działaniu sił nieczystych. Po śmierci L. jego interesy prowadziła żona, Swonka, oraz trzej jego synowie – Abraham, Kanaan i Izrael. Jednak nie osiągali oni już w swych działaniach takich sukcesów, jak ojciec.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand