Lewite Leon

(1878 Warszawa – 1944 Tel Awiw) – działacz syjonistyczny, związany z syjonizmem politycznym od początku jego istnienia. W okresie I wojny światowej przebywał w Moskwie, gdzie po rewolucji 1917 włączył się w organizowanie żydowskiego życia gminnego w Rosji. Powrócił do Warszawy po przejęciu władzy w Rosji przez bolszewików. Stanął na czele Biura Palestyńskiego. Był członkiem Komitetu Delegacji Żydowskich przy Konferencji Pokojowej w Paryżu. Należał do przywódców frakcji Et Liwnot. W 1925-1929 był prez. KC Organizacji Syjonistycznej w Polsce. Był założycielem i prezesem Polsko-Palestyńskiej Izby Handlowej. Należał do grona głównych organizatorów bojkotu antyhitlerowskiego w Polsce. Podczas kampanii wrześniowej wszedł w skład egzekutywy Komitetu Społecznego dla Spraw Związanych z Obroną Państwa przy Gminie Żydowskiej w Warszawie, utworzonego 1 IX 1939. Następnie udało mu się przedostać do Palestyny, gdzie wszedł do prezydium Komitetu Żydów Polskich, przemianowanego następnie na Reprezentację Żydostwa Polskiego. Jego żoną (od 1909) była Salomea (z Kryńskich) L. (urodzona 1886 Warszawa), absolwentka uniwersytetu w Bernie (dr filozofii, 1907), związana z ruchem syjonistycznym, przed I wojną światową działająca w Rosji, twórczyni i przewodnicząca organizacji WIZO w Polsce oraz członkini jej Światowej Egzekutywy w Londynie. W 1939 ona także weszła w skład egzekutywy wspomnianego Komitetu Społecznego dla Spraw Związanych z Obroną Państwa.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem