Lewin Gerszon

([1867?] 1868 Lublin – 1939) – lekarz, publicysta, piszący w językach jidysz i hebrajskim; syn lubelskiego kantora. Studia medyczne ukończył w Warszawie (1895). Związany był z kręgiem I.L. Pereca. Uczestniczył w badaniach nad sytuacją ekonomiczną Żydów w Kongresówce, kierowanych przez J.B. Blocha. Pisywał artykuły do żydowskich czasopism („Hajnt”, „Ha-Cefira” i „Ha-Cofe”) oraz do polskich („Krytyka Lekarska”). Wiele uwagi poświęcał propagowaniu żydowskiej kultury ludowej wśród zasymilowanej inteligencji żydoskiej (por. asymilacja). Od 1895 stale mieszkał w Warszawie. Pracował w Szpitalu Starozakonnych na Czystem, pełniąc tam funkcję ordynatora. Jako lekarz, brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej; ponownie został zmobilizowany w 1914; jako ochotnik, zgłosił się do tworzonego później wojska polskiego, uzyskując stopień majora. Był czynny w kierownictwie wielu stowarzyszeń, w tym Jidisze Kultur Gezełszaft oraz TOZ-u (był jego przewodniczącym, aż do śmierci). Należał do grona założycieli towarzystwa przeciwgruźliczego Brijus. Wydał kilka książek wspomnieniowych, dotyczących własnych przeżyć (w tym wojennych, jako lekarza), między innymi: Dos buch fun majn łebn (jidysz, Księga mojego życia, 1937), i życia literackiego (Pereca i Szolema Alejchema).

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand