Lewi Icchak ben Meir z Berdyczowa

zwany Berdyczewerem (Berdyczowerem) (1740 Hoszaków [Hussaków] – 1810 Berdyczów) – rabin i cadyk. Pochodził z szanowanej rodziny rabinackiej. Po ożenku przeniósł się do Lubartowa. Z nauką BESZT-a zapoznał go S.Sz. Horowic z Nikolsburga, który w tym czasie był rabinem w Ryczywole nad Wisłą. W 1766 L.I. ben M. z B. udał się na dwór Dow Bera z Międzyrzecza, powszechnie uważanego za następcę BESZT-a. Był chyba najbardziej oryginalnym jego uczniem i  wielkim ekstatykiem. Kiedy Horowic opuścił Ryczywół, przenosząc się do Sieniawy, L.I. ben M. z B. na krótko zastąpił go w na stanowisku rabina. Potem przeniósł się do Żelechowa na Mazowszu, gdzie już otwarcie występował jako cadyk. Jego skuteczna propaganda chasydyzmu sprawiła, że uważany jest za założyciela tego ruchu w Polsce centralnej. W 1781 L.I. ben M. z B. odbył w podwarszawskiej Pradze publiczną debatę na temat nauki chasydyzmu z zagorzałym misnagdem, Abrahamem Katzenellenbogenem, rabinem z Brześcia Litewskiego, po której obaj ogłosili się zwycięzcami. Ataki misnagdów zmusiły L.I. ben M. z B. do opuszczenia Żelechowa, a później także do opuszczenia Pińska. W 1785 osiadł w Berdyczowie, gdzie do końca życia łączył funkcję cadyka z urzędem rabina. Cieszył się opinią uczonego talmudysty, który jednak nie posiadał większej wiedzy kabalistycznej. Był jednym z najbardziej popularnych i kochanych cadyków. W swoim nauczaniu podkreślał dobro, tkwiące w człowieku, a w modlitwie – rolę radosnego uniesienia, które najbardziej przybliża do Boga, oraz d(e)wekut. Nie założył osobnej dynastii, ale miał wielu uczniów, przez których wywarł znaczny wpływ na dalszy rozwój ruchu chasydzkiego. Jest bohaterem licznych utworów poetyckich i powieści, pisanych zarówno w języku hebrajskim, jak i w jidysz.

Autor hasła: Jan Doktór

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand