Lewensztadt Henryk

(1893 Lublin – po 1945 Izrael) – malarz. Studiował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (od 1911) i w Monachium. Działał we Francji, Warszawie, Zakopanem. Wystawiał na Salonie Jesiennym w Paryżu (1928), w TZSP w Warszawie i Krakowie (1927), w ŻTKSP oraz indywidualnie w Warszawie, w ZPAP (1929) i w salonie Czesława Garlińskiego. Brak wiadomości o wojennych losach artysty. Po II wojnie światowej wyjechał do Izraela. Interesował go głównie pejzaż (między innymi z rodzinnego miasta – teka pasteli Stary Lublin, 1930; Pejzaż z Kazimierza Dolnego; Krajobraz). Uprawiał malarstwo pastelowe i olejne, rysował węglem i sangwiną. Stosował deformację form, dążył do dosadnej, ekspresyjnej charakterystyki odtwarzanego pejzażu. Zachowało się niewiele przedwojennych prac artysty; wśród nich cykl malowanych pastelami widoków z Zakopanego.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem