Levy Jakob

(1819-1892) – rabin, orientalista, leksykograf. Początkowo studiował pod kierunkiem ojca i Akiwy Egera; następnie – filologię orientalną – we Wrocławiu i Halle. Był rabinem w Rosenbergu. W połowie XIX wieku postanowił poświęcić się nauce. Był daj(j)anem we Wrocławiu (od 1857) oraz wykładowcą fundacji Mora-Salomon (od 1878) w Lipsku. Jego głównymi dziełami są: Chaldäisches Wörterbuch über die Targumim und einen grossen Teil des rabbinischen Schriftums (t. 1-2, 1867-1868; 1881) oraz Neuhebräisches und chaldäisches Wörterbuch über die Talmudim und Midraschim (t. 1-4, 1876-1889), w którym zastosował metodę porównawczą, podając kilka wersji tekstu, pochodzącego z różnych rękopisów. L. był swego czasu największym leksykografem Talmudu i literatury rabinicznej, który stworzył podstawy pod przyszłe dokonania w tej dziedzinie.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand