Letteris Meir ha-Lewi

(około 1800 Żółkiew – 1871 Wiedeń) – poeta, tworzył w języku hebrajskim. W młodości pozostawał pod wpływem N. Krochmala i S.J.L. Rappaporta. Zbiory wierszy wydał w latach 20. XIX wieku, a utwory zebrane w Tofes kinor we-ugaw (1860) przyniosły mu renomę pierwszego wśród poetów haskali w Galicji”. Mieszkał we Lwowie (od 1826), Wilnie (1830-1839), Pradze (1840-1848) oraz w Wiedniu. Niektóre z jego utworów stały się pieśniami ludowymi – Jona homij(j)a (hebrajski, Gruchająca gołębica; porównywał w nim lud żydowski do gołębicy, wygnanej z rodzinnego gniazda). Dokonał wielu przekładów na język hebrajski dramatów i wierszy klasyków (Homera, Racine'a, Byrona), jego translacja Fausta Goethego wywołała zacięte spory. Nagrodzony złotym medalem przez cesarza Austrii za zbiór legend, wydanych w języku niemieckim (Sagen aus Orient, 1847). Proza L., utrzymana w stylu melicot (melica), ustępuje dziełom poetyckim. Poeta wydał też interesujące pamiętniki (1869).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand