Lek(k)ert Hirsz

([1879] 1880 na Litwie – 1902 Wilno) – szewc, bohater Bundu. Związany z żydowskim ruchem robotniczym, w tym z grupami bundowskimi w Dyneburgu, Kownie, Jekaterynosławiu i w Wilnie. Kiedy 1 V 1902 gubernator wileński skazał grupę aresztowanych demonstrantów (w większości Żydów) na karę chłosty, Bund wezwał do zemsty, choć partia ta odcinała się od terroru politycznego. Wówczas L. dokonał nieudanego zamachu na gubernatora. Pojmany, z wyroku sądu wojskowego, został powieszony 10 VI 1902. Wkrótce stał się legendą nie tylko ruchu robotniczego, gdyż jego czyn utożsamiano z walką o godność Żydów oraz człowieka w ogóle. L. poświęcono wiele pieśni ludowych i utworów literackich (między innymi H. Leiwik napisał poemat dramatyczny Hirsz Lekert, 1927). Jego czyn przyczynił się też do radykalizacji żydowskiego ruchu robotniczego, a zwłaszcza do podejmowania tak zwanego terroru indywidualnego (w sierpniu 1902 V Konferencja Bundu w Berdyczowie, uchwaliła rezolucję dotyczącą „organizowania zemsty”). W dalszej konsekwencji stał się on również zaczynem pojawienia się grup anarchistycznych.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand