Lejbowski Mojżesz

(1876 Nowogródek – 1942 [1943?]) Wilno) – malarz, publicysta. Uczył się w Szkole Rysunkowej w Wilnie (1893–1898), w 1899–1900 i 1904 studiował na Académie des Arts w Paryżu. Mieszkał w Wilnie i najczęściej tam właśnie wystawiał swoje prace. Uczył rysunków w gimnazjum żydowskim, prowadził prywatną szkołę rysunku, pełnił funkcję przewodniczącego Związku Żydowskich Artystów Plastyków w Wilnie. Publikował artykuły na temat sztuki w czasopismach wileńskich. Był cenionym rysownikiem, uprawiał malarstwo olejne. Portretował przedstawicieli inteligencji wileńskiej, arystokracji, duchowieństwa (np. Portret biskupa Stefana A. Zwierowicza), wojskowych; malował też charakterystyczne żydowskich postaci, niewielkie widoki zaułków Wilna (Kościół franciszkański, Ogród pobernardyński, Katedra wileńska), w tym także dzielnicy żydowskiej (Podwórko wileńskie, Podwórze wileńskiej bóżnicy w śniegu), kwiaty. Jego malarstwo cechują harmonijna kompozycja i stonowane, przesycone srebrzystozielonkawym światłem barwy. Artysta zginął podczas II wojny światowej w getcie wileńskim.

Autor hasła: Magdalena Tarnowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem