Leibowic (Lejbowic; Lajbowic) Baruch Ber

(1866 Słuck – 1939 Wilno) – rabin, uczony, rosz jesziwa. Już około 1881 wykładał dwa porządki Talmudujesziwie w Wołożynie. Był tam ulubionym uczniem Ch. Sołowiejczyka i wkrótce zyskał miano il(l)uja. Pojął za żonę córkę rabina Abrahama Zimmermana z Haluska, po którym objął stanowisko rabinackie. Jego jesziwa, w której stosował metody studiów talmudycznych, wypracowane przez Sołowiejczyka, stała się ważnym ośrodkiem i wykształciła wielu uczniów, mających w przyszłości zająć eksponowane stanowiska rabinackie bądź kierujących znanymi jesziwami. W 1904 L. uzyskał stanowisko rosz jesziwa Kneset Be(j)t Icchak (por. jesziwa w Słobodce), uczelni cieszącej się uznaniem nie tylko w kraju, ale i poza jego granicami, która ostatecznie w 1926 została przeniesiona do Kamieńca Litewskiego (wcześniej działała kolejno w Mińsku, Krzemieńczuku i Wilnie). Po wybuchu II wojny światowej uczony przeniósł się wraz z uczniami w okolice Wilna, przekazanego Litwie przez Związek Radziecki, gdzie zmarł. Jego spuściznę stanowi tylko Birkat Szmuel (hebrajski, Błogosławieństwo Samuela, t. 1-4, 1939-1962), uważane za klasyczne dzieło literatury rabinicznej. Jest to wybór nauk i studiów, dokonany przez krewnych i uczniów L.; ten sam krąg uczonych w 1942 doprowadził do ponownego otwarcia jesziwy kamienieckiej w Jerozolimie.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem