Landy Michał

(1844 Warszawa – 1861 tamże) – uczeń, ofiara manifestacji patriotycznej; syn Henryka L., kupca drzewnego. Uczęszczał do Szkoły Rabinów w Warszawie, a następnie do Gimnazjum Realnego. 8 IV 1861 w Warszawie wziął udział w manifestacyjnym pogrzebie sybiraka, Ksawerego Stobnickiego, oraz w symbolicznym akcie zbratania polsko-żydowskiego przy grobie A. Eisenbauma, a następnie znalazł się na Placu Zamkowym. W czasie masakry demonstrantów przez wojsko rosyjskie przejął z rąk kapucyna, trafionego kulą, niesiony na czele procesji krzyż; raniony, zmarł następnego dnia rano. Rodzinie udało się odzyskać z Cytadeli jego ciało i pochować na cmentarzu żydowskim. Postać L. stała się uosobieniem legendy zbratania polsko-żydowskiego przed powstaniem styczniowym (1863). Bracia L. także zaangażowani byli w działalność niepodległościową; Szoel L. został wydalony z Warszawy za udział w organizowaniu manifestacji patriotycznych (czerwiec 1861); Aleksander (pseud.: Niedzielski) walczył w powstaniu (ranny był pod Radziwiłowem, 2 VII 1863), zginął w Górach Świętokrzyskich; ojciec zajmował się zbieraniem funduszy na cele narodowe, aresztowany, uniknął jednak zesłania.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem