Landau Józef

(1877 Łódź – 1944 Radość pod Warszawą) – przemysłowiec, chemik. Po ukończeniu Wyższej Szkoły Przemysłowej w Łodzi studiował w Berlinie, gdzie uzyskał tytuł doktora i docenta. Kontynuował naukę w Paryżu. Po śmierci ojca powrócił do kraju i zajął się zarządem posiadanej fabryki; założył Towarzystwo Zakładów Chemicznych „Strem” w Warszawie, był w nim dyrektorem zarządzającym (do 1939). Był również współzałożycielem Międzynarodowego Syndykatu Producentów Kleju „Epidos”, członkiem prezydium (w 1921-1935 prezesem, zaś w 1935-1939 – wiceprezesem) Związku Zawodowego Wielkiego Przemysłu Chemicznego RP oraz Związku Przemysłu Chemicznego; wchodził w skład Rady Centralnej Związku Przemysłu Polskiego. Był radcą Izby Przemysłowo-Handlowej w Warszawie, sędzią Sądu Kartelowego, członkiem ważnych międzynarodowych organizacji i fundacji. Wchodził w skład zarządów wielu polskich organizacji i instytucji. W 1927 wstąpił do stowarzyszenia B'nei B'rith, czynny był też w wolnomularstwie polskim. Publikował na tematy zawodowe. Został odznaczony Orderem Polonia Restituta, Legią Honorową, belgijskim Orderem Leopolda II i III klasy. Podczas wojny ukrywał się; wydany przez policję granatową został rozstrzelany razem z żoną w podwarszawskiej Radości.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand