Landau Alfred

(1850 Brody – 1935 Wiedeń) – językoznawca języka jidysz, folklorysta, prawnik. W 1865 osiadł w Wiedniu, gdzie w 1887 uzyskał tytuł doktora praw. Około 1899 porzucił praktykę adwokacką, poświęcając się całkowicie studiom nad językiem jidysz. Wyniki swych badań publikował głównie w językach jidysz i niemieckim, wśród nich studium o wpływach języków słowiańskich na jidysz w „Filologisze Szriftn” (1928). Dziełem jego życia był etymologiczny słownik jidysz-niemiecki, którego manuskrypt przed wojną znajdował się w zbiorach JIWO (zaginął w czasie Holokaustu). Z okazji 75. rocznicy urodzin L. JIWO wydało księgę pamiątkową Landoj-Buch (1925).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem