Landau-Gutenteger Gustaw

(około 1862 Warszawa – 1924 Berlin) – architekt, współtwórca łódzkiej secesji. Pochodził z rodziny kupieckiej. Ukończył Wyższą Szkołę Rzemieślniczą w Łodzi. Studiował w Petersburgu na Wydziale Architektury Instytutu Budowy Dróg i Mostów (Instytut Inżynierów Cywilnych), uzyskując dyplom inżyniera i złoty medal w 1884. W Łodzi zamieszkał około 1888. Założył biuro projektowe (przy ul. Piotrkowskiej 128). Był niezwykle uzdolniony; jeszcze jako student wygrał konkurs na projekt gmachu Towarzystwa Ubezpieczeń „Rosja” w Warszawie. Według jego projektu zbudowano dom bankowy „Wilhelm Landau” (Łódź, ul. Piotrkowska 29), secesyjny pałacyk przemysłowca Leopolda R. Kindermana (ul. Wólczańska 31/33), synagogę (ul. Wólczańska 6) oraz wiele domów i kamienic (między innymi pałac Kindermanów przy ul. Piotrkowskiej 137); wraz z D. Landem, zaprojektował przebudowę Grand Hotelu. Jego dziełem jest też jeden z pierwszych w Polsce budynków z betonu, zaprojektowany dla Szkoły Zgromadzenia Kupców miasta Łodzi (przy ul. Dzielnej [Narutowicza] 68). Według projektu L. wzniesiono w Warszawie gmach Banku „Wilhelm Landau” (przy ul. Senatorskiej). L. projektował także rozmaite detale architektoniczne (kraty okienne, balustrady); zajmował się również scenografią.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand