Lamentacje; Treny

(hebr., E(j)cha = Jakże; nazwa pochodzi od pierwszego słowa księgi; Kina, Kinot [l.mn., hebr., kina = elegia, pieśń żałobna, lamentacja, tren]; jid., Ejche, Ejcho, Kine, Kines) – w kanonie Biblii Hebrajskiej szósta księga w dziale Pism; trzecia pośród Pięciu Zwojów. W Septuagincie i Wulgacie L. dołączone zostały do Księgi Jeremiasza, zaś w kanonie Biblii chrześcijańskiej zamieszczono je po owej Księdze. L. składają się z pięciu poetyckich elegii, poświęconych klęsce Królestwa Judzkiego (Juda) pod najazdem Babilończyków, zburzeniu Jerozolimy przez Nabuchodonozora (587/586 p.n.e.) i niewoli babilońskiej. Ich autorstwo tradycja żydowska przypisuje prorokowi Jeremiaszowi, który był świadkiem owych wydarzeń. L. odczytywano w dniu postu Tisza be-Aw, upamiętniającego zburzenie Świątyni Jerozolimskiej. Rozdziały I, II i IV mają budowę akrostychu, to znaczy każdy wers zaczyna się od kolejnej litery alfabetu hebrajskiego; każdy rozdział liczy więc 22 wersy (tj. tyle, ile jest liter w alfabecie); natomiast w znacznie dłuższym rozdziale III, składającym się z 66 wersów, każde kolejne trzy wersy zaczynają się od tej samej litery; ostatni V rozdział, złożony z 22 wersów, nie jest już pisany akrostychem. (Zob. też E(j)cha Raba; kinot)

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand