Kutim

(l.mn., od hebr. kuti = Kutejczyk [mieszkaniec miasta Kuta], Samarytanin) – nazwa jednego z tzw. Małych traktatów talmudycznych, którego tytuł pochodzi od używanego w Talmudzie określenia Samarytan, jako nie-Żydów, pochodzących z Babilonii z Kuta i innych miejsc (2 Krl 17,24), bądź później odrzucających Torę Ustną. Jego treścią są przepisy związane z relacjami Żydów i Samarytan. Według jednej z teorii, traktat K. powstał w okresie gaonów, kiedy to w procesie porządkowania nagromadzonego ogromnego materiału halachy, posługiwano się kompilowaniem zbiorów przepisów Prawa. Jego część zaczerpnięta została z wczesnej Barajty, z czym wiąże się pojawianie się w traktacie wypowiedzi tolerancyjnych wobec Samarytan, jako ludu i sekty bardzo bliskich Żydom. Równocześnie jednak pojawiają się w nim późniejsze interpolacje, w których świetle są oni przedstawiani jako zdeklarowani poganie.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem