Kunke Emil

(1896 Lwów – 1943 tamże) – malarz, grafik, rysownik. Studiował na uniwersytecie we Lwowie, w Wiedniu i Klosterneuburgu. Uczył rysunku w Gimnazjum Żydowskim we Lwowie, współpracował z kukiełkowym teatrzykiem satyrycznym Zygmunta Schorra; był związany z lwowską awangardą artystyczną, m.in. ze Zrzeszeniem Artystów Plastyków „artes”, grupą „Ster”. Debiutował w 1924 w lwow. TPSP. Wystawiał we Lwowie (1924, wystawa „Młoda Sztuka”, wspólnie z Aleksandrem Riemerem; 1934, 1936). Malował głównie akwarelą. Tematyka jego prac zaczerpnięta jest często z literatury (Ahaswer, Golem, Kwiat paproci), z Biblii (Salome), mitologii słowiań. (Kwiat paproci), z żyd. historii (Kabalista) i tradycji (Legendy żydowskie) oraz ze świata cyrku (Śmierć Pierrota, Kuglarze). Artysta malował też kompozycje fantastyczne (Widmo miasta, Bóg maszyny), podejmował tematy chrześc. (tryptyk Wieczerza – Ukrzyżowanie – Ukamienowanie, Poczęcie, Męczennik), fascynował go okres średniowiecza (Średniowieczna północ, Pomór, Błękitny rycerz, Żyd średniowieczny). Prawie wszystkie prace artysty zaginęły w czasie II wojny światowej.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand