„Kronika Getta Łódzkiego”

dokumentacja dotycząca getta łódzkiego, prowadzona od stycznia 1941 do sierpnia 1944, głównie z inicjatywy i pod kierunkiem archiwistów Wydziału Statystyki tamtejszego Judenratu. Początkowo w zespole tworzącym zapisy w języku polskim główną rolę odgrywali intelektualiści żydowscy, pochodzący z Polski (m.in. dziennikarz Julian Cuker [pseud. lit. Stanisław Czerski], inż. Bernard Ostrowski, etnograf Józef Zelikowicz i biblista Abraham Szalom Kamieniecki). Tych, którzy zginęli bądź znaleźli się w obozach zagłady lub pracy, z czasem zastępowali Żydzi deportowani do Łodzi z Czechosłowacji i Austrii (m.in. Oskar Rosenfeld, Oskar Singer). Toteż od końca 1942 „K.G.Ł.” była prowadzona w języku niemieckim. Zawiera ona bardzo cenny materiał, głównie oparty na dokumentach wytwarzanych przez Judenrat (od statystycznego po relacje z imprez kulturalnych). Ze względu na to, że powstawała pod nadzorem aparatu administracyjnego, kierowanego przez Ch. Rumkowskiego, „K.G.Ł.” odzwierciedla „urzędową” wersję obrazu życia w getcie. Natomiast – w przeciwieństwie do Archiwum Ringelbluma – nie przekazuje wizji życia społecznego, informacji o półlegalnych i nielegalnych działaniach w getcie. Jej podstawą nie były bowiem badania naukowe. Obecnie „K.G.Ł.” (ogółem ok. 2 tys. stron maszynopisu.) znajduje się częściowo w zbiorach ŻIH w Warszawie, a częściowo JIWO w Nowym Jorku. Materiały te zostały wydane w wyborze Kronika getta łódzkiego (t. 1-2, Łódź 1965-1966, pod red. L. Dobroszyckiego i D. Dąbrowskiej) oraz w języku angielskim (New Haven 1984, pod red. Dobroszyckiego). (Zob. też „Biuletyn Kroniki Gettowej”)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem