Kremer Arkadiusz (Aron)

pseud. Arkadiusz, Aleksander, Salomon (1865 Święciany na Wileńszczyźnie – 1935 Wilno) – działacz Bundu. Był synem maskila. Studiował nauki techniczne w Petersburgu i w Rydze, gdzie związał się z ruchem socjalistycznym. Za udział w przekazywaniu korespondencji, został włączony do procesu II Proletariatu. Po opuszczeniu więzienia (1890) wszedł w skład grona inicjatorów powstania pierwszej grupy socjaldemokratów żydowskich w Wilnie. Był zdecydowanym zwolennikiem odrębności żydowskiego ruchu socjalistycznego. Duże znaczenie miała jego praca propagandowa, m.in. broszura O agitacji, rozpowszechniana od 1894 (wyd. 1896). K. odegrał znaczną rolę w zjeździe założycielskim Bundu i wszedł do jego KC (1897) oraz do KC Socjaldemokratycznej Partii Robotników Rosji (1898). Więziony w 1898-1900, po uwolnieniu zbiegł za granicę. Działał w Komitecie Zagranicznym Bundu. Wydalony ze Szwajcarii, wyjechał do Stanów Zjednoczonych (1903), gdzie organizował tamtejszą gałąź partii. Powrócił do Rosji w 1905. Ze względu na protest przeciw przejściu Bundu do jawnej działalności, wystąpił z jego KC. Wyjechał do Francji (1912), gdzie dokończył studia inżynierskie. W 1921 powrócił do Polski. Był nauczycielem w prowadzonym przez ORT technikum oraz wykładowcą w seminarium nauczycielskim CISZO. Od 1928 przewodniczył wileńskiemu komitetowi Bundu; w 1930 został radnym Gminy żydowskiej w Wilnie. Poświęcono mu księgę pamiątkową Arkadii. Zamelbuch… (Nowy Jork 1942). Jego żona, Matylda z domu Średnicka (1867-1943), była także zasłużoną działaczką Bundu. Zginęła w getcie wileńskim.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem