Kranz (Kranc) Jaakow ben Wolf (Zeew)

Jakub ben Zeew, zw. Magidem (Kaznodzieją) z Dubna (jid. Dubner Maged) (1740 [1741] Zdzięcioł na Wileńszczyźnie – 1804 Zamość) – chasydzki kaznodzieja i moralista. Znaczną część życia spędził w Międzyrzecu Podlaskim, Dubnie i w Żółkwi; przemierzył całą Polskę oraz Niemcy. Dotarł do Berlina, gdzie M. Mendels(s)ohn nazwał go „żydowskim Ezopem”. Swą popularność zawdzięczał głębokiej wiedzy, barwnemu ujmowaniu spraw powszednich i celnym grom słownym. Kazania swe wygłaszał w języku jidysz. Jego mowy i powiedzenia zostały wydane pośm. w kilku zbiorach: Ohel Jaakow (hebr., Namiot Jakuba, 1830); Kol Jaakow (hebr., Głos Jakuba); Sefer ha-mid(d)ot (hebr., Księga dobrych obyczajów); Miszle(j) Jaakow (hebr., Przypowieści Jakuba, Kraków 1886); nadto ukazał się wybór pism K., przeznaczony dla młodzieży – Miszle(j) ha-Mag(g)id me-Dubno (hebr., Przypowieści Jakuba, Magida z Dubna, Warszawa 1923).

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand