Kramsztyk Stefan

(1877 Warszawa – 1943 Otwock?) – pediatra, publicysta; wnuk kaznodziei Izaaka K.; syn Stanisława K.; bratanek Zygmunta K., Juliana K.; stryjeczny brat Romana K. Po ukończeniu gimnazjum studiował na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersutetu Warszawskiego. Uzyskawszy w 1903 dyplom, zmienił wyznanie i został lekarzem wojskowym; brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej. Później studiował jeszcze i pracował (także naukowo) w Niemczech. Podczas I wojny światowej był lekarzem w armii rosyjskiej. W 1918 powrócił do Warszawy i został referentem w Ministerstwie Zdrowia. W 1920-1921 był lekarzem w WP, potem w Kasie Chorych, i doradcą naukowym Towarzystwa Przemysłu Chemiczno-Farmaceutycznego oraz Zakładów Farmaceutycznych Boryszew. Dużo publikował w czasopismach fachowych, pisał prace naukowe (Krótki rys współczesnej organoterapii, 1933; O leczeniu biologicznym choroby nowotworowej, 1936), tłumaczył. Interesował się historią medycyny, kwestiami społecznymi; stał się sympatykiem ruchu ludowego, był aktywny w warsz. Zrzeszeniu Inteligencji Ludowej i Przyjaciół Wsi; pisywał do „Zagonu”, „Zielonego Sztandaru”, „Zwrotu”. W swej publikacji Od Bismarcka do Hitlera (1939) przewidział politykę ekspansji i eksterminacji III Rzeszy. Po wybuchu wojny ukrywał się, pisał wspomnienia (ocalały lecz nie zostały wydane). Mieszkając w Otwocku, szukał schronienia w odległej leśniczówce. Aresztowany w Otwocku wraz z żoną, zginął w nieznanych okolicznościach.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand