Kramsztyk Roman

(1885 Warszawa – 1942 tamże) – malarz, grafik, rysownik; wnuk kaznodziei Izaaka K.; syn Juliana K.; bratanek Stanisława K., Zygmunta K. i Juliana K.; brat stryjeczny Stefana K.; szwagier L. Marcoussisa. Członek „Grupy Pięciu”, współzałożyciel Stowarzyszenia Artystów Polskich „Rytm”. Studiował w ASP w Krakowie (1904/1905) i w Monachium. Potem zamieszkał we Francji. Po pogrzebie matki w lipcu 1939, pozostał jeszcze w Polsce, gdzie zaskoczył go wybuch II wojny światowej. Trafił do getta warszawskiego; zginął 6 VIII 1942, zastrzelony podczas Wielkiej Akcji przez Niemców na podwórku domu, w którym mieszkał. W spuściźnie malarskiej K. przeważają portrety; malował też akty, kompozycje figuralne, martwe natury, pejzaże. We wczesnym okresie jego twórczości można zauważyć wpływ P. Cezanne`a, w latach późniejszych widoczna jest inspiracja sztuką dojrzałego renesansu. Obrazy K. z 1916-1926 utrzymane są w ciemnej tonacji kolorystycznej; artysta operuje mocnym, twardym konturem, wyraźnie rozdzielającym zwarte, solidne bryły. Pod koniec lat 20. K. rozjaśnia kolorystykę obrazów; w jego twórczości pojawiają się inspiracje klasycyzmem, szczególnie widoczne w rysunkach i grafikach. Zachowały się rysunki K. z getta; stanowią one wstrząsający dokument czasów Zagłady.

Autor hasła: Renata Piątkowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem