Kowalski Juda Lejb

(1862 Warszawa – 1925 Wrocław) – rabin, przywódca Mizrachi, senator RP, publicysta; syn Nachmana K., zwolennika cadyka z Kocka (a potem z Góry Kalwarii), rabina, mełameda i prywatnego nauczyciela Talmudu w zamożnych żydowskich domach. K., oprócz religijnego, posiadał także wykształcenie świeckie. Był kolejno rabinem w Grabowie, Chorzelach i we Włocławku. W młodości związał się z ruchem syjonistycznym. Jego kazania, nawiązujące do idei tego ruchu, wzbudzały protesty niektórych rabinów. K. uczestniczył w konferencji założycielskiej Mizrachi, a w 1919 został wybrany na przywódcę tej partii w Polsce. Poświęcał wiele uwagi szkolnictwu (por. Jawne). Po pobycie w Palestynie (1921) rozwinął akcję zbierania funduszy na pomoc osadnictwu żydowskiemu w Erec Israel. W 1922 wybrany został do Senatu RP. Działał także w Agudat ha-Rabanim be-Polin. Publikował w prasie hebrajskiej i jidysz. Rękopisy jego responsów zaginęły w czasie Holokaustu.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem