Kotik Jecheskiel (Ezechiel)

(1847 Kamieniec Litewski k. Grodna – 1921 Warszawa?) – pisarz, tworzący w językach jidysz i hebrajskim, działacz społeczny. Pochodził z zamożnej rodziny chasydzkiej. W latach 70. XIX w. osiadł w Kijowie. Po pogromach w 1881 przeniósł się do Warszawy. Założył cheder, a następnie otworzył kawiarnię, która stała się popularnym miejscem spotkań żydowskich literatów i działaczy społecznych. Działał w wielu stowarzyszeniach i organizacjach samopomocowych, z których część sam zakładał. Publikował broszury, poświęcone tematom społecznym, utrzymane w duchu haskali. Duże znaczenie historyczne mają pamiętniki K. Majne zichrojnes (jid., Moje wspomnienia, t. 1-2, 1913-1914) oraz epistolografia, a zwłaszcza korespondencja z Szolemem Alejchemem, dostarczająca – według prof. Ch. Szmeruka – materiału, wykorzystanego przez tego pisarza w ostatniej serii książek o Menachemie Mendlu.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem