Korzeń Natan

(1895 Płock – 1941 Wilno) – malarz, scenograf. Pochodził z rodziny parającej się rzemiosłem artystycznym. Od 1918 studiował w warsz. SSP, m.in. u T. Pruszkowskiego. Związany był m.in. także ze Studiem Teatralnym (działającym od 1929), gdzie wykładał historię sztuki. Warszawę opuścił w 1939, uciekając do Wilna; tam pracował jako scenograf w Żydowskim Teatrze Narodowym. Malował głównie pejzaże (m.in. z okolic Kazimierza Dolnego), tworzył martwe natury, portrety (Żydowscy chłopcy, Harmonista; portrety pisarzy żydowskich m.in.: J.I. Trunka, I.M. Weissenberga, Z. Segałowicza), kompozycje figuralne (Pejzaż podgórski, Pejzaż okolic Płocka). Jego malarstwo wywodzi się z impresjonizmu; artysta używał barw jasnych, ciepłych i zharmonizowanych, malował szerokimi pociągnięciami pędzla, stosował bogate efekty fakturowe. Brał udział w wystawach ŻTKSP, IPS, Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Krakowie i Lwowie, w Kazimierzu Dolnym, oraz w galeriach Warszawy, Krakowa, Lwowa, Płocka, Paryża. Zginął po wkroczeniu Niemców do Wilna, jego obrazy zostały spalone.

Autor hasła: Magdalena Tarnowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand