Kopelman (Koppelman) Jaakow (Jakub) ben Samuel [Bunin]

(1555 Brześć Kujawski – 1594 [1598]) – uczony talmudysta. W młodości przeniósł się z Brześcia Kujawskiego do Frankfurtu. Poza naukami rabinicznymi, studiował także matematykę, astronomię i filozofię. Ostatni okr życia spędził w Polsce. W swym dziele Omek halacha (hebr., Głębia halachy, 1598) objaśnił wiele zagadnień i fragmentów Talmudu, przy zastosowaniu metod matematycznych i innych nauk świeckich. Dzieło to zyskało wielkie uznanie, a jego powagę podniosły aprobaty wielu uczonych i Sejmu Żydowskiego. Cieszące się wówczas dużą popularnością, m.in. wśród Żydów polskich, dzieło Sefer ha-ik(k)arim J. Albo, K. opatrzył uprzystępniającym je komentarzem Ohel Jaakow (hebr., Namiot Jakuba, 1584; wyd. 2. Kraków 1598). Był także autorem przekładu na język jidysz targumów do Pięciu Zwojów (Dos Targum fun den Chomesz Megiłes, 1584) oraz zbioru bajek hebrajskich Berechii ben Natronaj ha-Nakdana, pt. Miszle(j) szualim (hebr., Bajki lisów, 1588).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem