Kollenscher Max

(1875 Poznań – 1937 Tel Awiw) – prawnik, działacz gminny i syjonistyczny. Po ukończeniu studiów wykonywał zawód adwokata (do 1920 w Poznaniu i do 1933 w Wiedniu). Z ruchem syjonistycznym związał się w 1903, gdy o realności jego celów przekonała go brytyjska propozycja osadnictwa żydowskiego w Ugandzie (por. ugandyjski plan osiedlenia). Przede wszystkim skupił się na pracy nad przekształceniem gminy żydowskiej w Poznańskiem i w Niemczech z instytucji o charakterze rel. w narodową, z szerokim zakresem kompetencji społeczno-kulturalnej; oraz – związanym z nią – zagadnieniom prawnym, którym poświęcił książkę Rechtsverhältnisse der Juden in Preussen (1910). Był wpływową postacią ruchu syjonistycznego w Niemczech. Swymi tekstami programowymi wpłynął w decydujący sposób na jego strategię. Reprezentował nurt prawicowy, wystrzegający się ekstremizmu, ale potępiający defetyzm przywódców w sprawach palestyńskich. Należał do współzałożycieli Jüdische Volkspartei (1919) oraz Niezależnej Partii Syjonistycznej (1929). W 1933 osiadł w Palestynie, gdzie w 1934 założył religijne stowarzyszenie emigrantów z Niemiec pod nazwą Ichud.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem